
مرضیه عسکری جیرهنده
پیش بینی فرسودگی شغلی بر اساس ویژگی های شخصیتی و طرحواره های هیجانی و نقش تعدیل کننده بازخورد سازمانی
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- تاریخ دفاع
- ۲۱ خرداد ۱۴۰۳
- ساعت دفاع
- چکیده
-
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی فرسودگی شغلی بر اساس ویژگیهای شخصیتی و طرحوارههای هیجانی و نقش تعدیلکننده بازخورد سازمانی انجام شد. پژوهش پیش رو نوعی پژوهش بنیادی است و برای انجام آن از روش رگرسیون چندگانه استفاده شده است. جامعه پژوهش کارمندان بخش اداری دانشگاههای غیرانتفاعی استان گیلان در سال ۱۴۰۲ بود و حجم جامعه ۳۸۶ نفر بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول گرین به دست آمد. بر اساس این فرمول تعداد نمونه میبایست بیشتر از ۷۴ نفر باشد و بر همین اساس تعداد ۱۵۰ نفر نمونه در نظر گرفته شد. دادهها با پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش (۱۹۸۱)، تست شخصیت نئو فرم کوتاه، مقیاس طرحواره هیجانی لیهی (۲۰۰۲) و بازخورد سازمانی آلدرز (۲۰۰۰) به دست آمد. برای تحلیل دادهها از دو روش آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف استاندارد) و استباطی (معادلات ساختاری) استفاده شد. یافتهها نشان داد که ویژگیهای شخصیت و طرحوارههای هیجانی، هر دو، میتوانند فرسودگی شغلی را پیشبینی کنند. در بین ویژگیهای شخصیت براساس مدل پنج عاملی، برونگرایی (۵۲۶/۰) بیشترین وزن و پس از آن به ترتیب روانرنجورخویی (۳۸۳/۰-)، وجدانی بودن (۲۶۲/۰)، گشودگی به تجربیات (۱۷۹/۰) معنادار بودند. در این پژوهش نقش توافقپذیری (۰۵۹/۰) در پیشبینی فرسودگی شغلی معنادار نشان داده نشد. در بین مولفههای طرحوارههای هیجانی نیز، به ترتیب فاقد ارزشیابی (۵۳۲/۰)، تداوم احساس (۳۲/۰)، کرختی (۳۵۳/۰)، بیاعتمادی (۳۳۵/۰)، عدم درک (۳۱۹/۰)، عدم پذیرش (۳۱۴/۰)، نشخوار فکری (۲۵۵/۰) تاثیر محسوس و طرحوارههای سرزنش دیگران (۱۶/۰)، هشیاری ضعیف (۱۷/۰) تاثیر متوسط و طرحوارههای اظهارگری ضعیف (۱۴/۰) و منطقی بودن (۱۶/۰) تاثیر کمی در پیشبینی فرسودگی شغلی داشتند. طرحوارههای احساس گناه (۰۷/۰)، ساده انگاری هیجان (۰۸/۰) و فقدان کنترل (۱/۰) نیز تاثیری بر متغیر طرحواره هیجانی نداشتند. بازخورد سازمانی نیز بر رابطه ویژگیهای شخصیت و بازخورد سازمانی تاثیر میگذارند، یعنی متغیر بازخورد سازمانی با ضریب مسیر ۱۲/۰- و آماره t ۷۶/۱ (۹۶/۱t <) و سطح معناداری (۰۷۸/۰=P ) کمتر از ۱/۰ معنادار است. اما متغیر بازخورد سازمانی بر رابطه بین طرحوارههای هیجانی و فرسودگی شغلی (با ضریب مسیر ۰۲/۰ و آماره t ۲۵/۰ (۹۶/۱t <) و سطح معناداری (۷۹۸/۰=P ) بزرگتر از ۱/۰) تاثیر معناداری ندارد. این پژوهش نشان داد که میتوان با کمک ویژگیهای شخصیتی و طرحوارههای هیجانی فرسودگی شغلی را پیشبینی کنیم و خطر ابتلا به آن را کاهش دهیم.
- Abstract
-
The current research was conducted with the aim of predicting job burnout based on personality traits and emotional schemas and the moderating role of organizational feedback. The present research used multiple regression method. The statistical society was the employees of the non-profit universities of Gilan province in ۱۴۰۲ and the size of the population was ۳۸۶ people. The sample was obtained using Green's formula. According to this formula, the number of samples should be more than ۷۴ people, and accordingly, the number of ۱۵۰ people was considered as a sample. The data were obtained with Maslach burnout inventory (۱۹۸۱), Neo personality test (NEO-FFI), Leahy emotional schema scale (۲۰۰۲) and organizational feedback questionnaire Alders (۲۰۰۰). Two methods of descriptive statistics (frequency, mean, standard deviation) and inferential (structural equations) were used for data analysis. The findings showed that both personality traits and emotional schemas can predict job burnout. Among the personality traits based on the five-factor model, extroversion (۰.۵۲۶) had the highest weight, followed by neuroticism (-۰.۳۸۳), conscientiousness (۰.۲۶۲), and openness (۰.۱۷۹). In this research, the role of agreeableness (۰.۰۵۹) in predicting job burnout was not shown to be significant. Among the components of emotional schemas, higher values (۰.۵۳۲), duration (۰.۳۲), numbness (۰.۳۵۳), validation (۰.۳۳۵), comprehensibility (۰.۳۱۹), acceptance of feelings (۰.۳۱۴), rumination (۰.۲۵۵), perceptible impact and blame (۰.۱۶), consensus (۰.۱۷), moderate impact and expression (۰.۱۴) and demands for rationality (۰.۱۶) had little effect in predicting job burnout. Guilt schemas (۰.۰۷), simpilistic view of emotion (۰.۰۸) and uncontrollability (۰.۱) also had no effect on the emotional schema variable. Organizational feedback also affects the relationship between personality traits and organizational feedback, i.e. organizational feedback variable with a path coefficient of -۰.۱۲ and a t-statistic of ۱.۷۶ (t < ۱.۹۶) and a significance level (P = ۰.۰۷۸) less than ۱. ۰ is significant. But the organizational feedback variable does not have a significant effect on the relationship between emotional schemas and job burnout (with a path coefficient of ۰.۰۲ and a t-statistic of ۰.۲۵ (t<۱.۹۶) and a significance level (P = ۰.۷۹۸) greater than ۰.۱). This research showed that we can predict job burnout with the help of personality traits and emotional schemas and reduce the risk of it.