
فاطمه کرمی
تدوین مدل پیش بینی توانایی تصمیم گیری بر اساس رابطه والد - فرزند با میانجیگری خودمختاری و تصویر از خوددر نوجوانان
- دانشجو
- فاطمه کرمی
- استاد راهنما
- کامران شیوندی چلیچه
- استاد مشاور
- فریبرز درتاج
- استاد داور
- صغرا ابراهیمی قوام
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- تاریخ دفاع
- ۲۸ شهریور ۱۴۰۲
- ساعت دفاع
- چکیده
-
این پژوهش با هدف تدوین مدل پیشبینی توانایی تصمیمگیری بر اساس رابطه والد – فرزند با میانجیگری خودمختاری و تصورازخود در نوجوانان به انجام رسید. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و بر اساس ماهیت تحقیق و گردآوری دادهها، پژوهشی توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش مشتمل بر دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲- ۱۴۰۱و نمونه آماری برابر با ۳۹۰ نفر بود که بر اساس قاعده مولر مبنی بر نسبت ۱ به ۵ سوال به تعداد نمونه به دست آمد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه توانایی تصمیمگیری ملبورن (۱۹۹۷)، کیفیت روابط والد – فرزند فاین و همکاران (۱۹۸۳)، خودمختاری در مقیاس ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی دسی و رایان (۲۰۰۰) و تصورازخود بک و همکاران (۱۹۹۲) بود. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از تحلیل توصیفی در نرمافزار و تحلیل استنباطی در نرمافزار LISREL انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد رابطه والد – فرزند (با مقدار tبرابر با ۸۳/۷) به صورت مستقیم دارای تاثیری معنادار بر توانایی تصمیمگیری است؛ ضمن این که خودمختاری و تصورازخود دارای نقش میانجی در رابطه ارتباط والد - فرزند و توانایی تصمیمگیری هستند و بر این اساس، رابطه مستقیم و غیرمستقیم ارتباط والد - فرزند با توانایی تصمیمگیری مورد پذیرش قرار گرفت. در نتیجه، توانایی تصمیمگیری سازهای است که هم تحت تأثیر متغیرهای فردی(خودمختاری و تصورازخود) و هم روابط خانوادگی(رابطه والد-فرزند) قرار دارد. بر این اساس، به روانشناسان و مشاوران مدارس پیشنهاد میشود که در جهت بهبود توانایی تصمیمگیری در نوجوانان ضمن توانمندسازی فردی نوجوانان به نقش مؤثر خانواده نیز توجه داشته باشند.
- Abstract
-
This aim of this study was developing a model for predicting decision-making ability based on the parent-child relationship with the mediation of autonomy and self-concept in adolescents. This research was applied in terms of purpose and descriptive - correlational based on the nature of research and data collection. The statistical population consisted of students of the high school in Tehran and the statistical sample was equal to ۳۹۰ people, which was obtained based on Mueller's rule based on the ratio of ۱ to ۵ items to the number of samples. The research tools include the Melbourne decision-making ability questionnaire (۱۹۹۷), Fine et al (۱۹۸۳) quality of parent-child relationships, Deci and Ryan (۲۰۰۰) autonomy in the basic psychological needs scale of and Beck, Ester, Brown Epstein (۱۹۹۲) self-concept. Statistical analysis was done using descriptive analysis in and inferential analysis in LISREL software. The findings of the research showed that the parent-child relationship (with a value of t equal to ۷.۸۳) directly has a significant effect on decision-making ability; In addition, autonomy and self-concept have a mediating role in the relationship between parent-child relationship and decision-making ability, and based on this, the direct and indirect relationship between parent-child relationship and decision-making ability was accepted. As a result, decision-making ability is a structure that is influenced by both individual variables and family relationships. Based on this, psychologists and school counselors are suggested to pay attention to the effective role of the family in order to improve the decision-making ability of adolescents while empowering them individually.