زهرا فردوسی فرد

زهرا فردوسی فرد

عنوان پایان‌نامه

اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش نشانگان اختلال استرس پس از ضربه در کادر پرستاری درگیر مراقبت از بیماران مبتلا به COVID-۱۹ بیمارستان بقیه الله عج تهران



    دانشجو زهرا فردوسی فرد در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۴۰۱ ساعت ، به راهنمایی احمد برجعلی ، پایان نامه با عنوان "اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش نشانگان اختلال استرس پس از ضربه در کادر پرستاری درگیر مراقبت از بیماران مبتلا به COVID-۱۹ بیمارستان بقیه الله عج تهران" را دفاع نموده است.


    استاد راهنما
    احمد برجعلی
    استاد مشاور
    فریده حسین ثابت
    استاد داور
    حسین اسکندری
    رشته تحصیلی
    روانشناسي باليني
    مقطع تحصیلی
    کارشناسی ارشد
    تاریخ دفاع
    ۳۰ بهمن ۱۴۰۱
    ساعت دفاع

    چکیده

      

    همه گیری یک بیماری به نام COVID-۱۹ در جهان باعث شد تا کادر درمان در تمامی بیمارستان ها تجربه ی جدیدی را کسب کنند. تجربه ای دردناک و تلفیقی از شیوع سریع و کمبود آگاهی نسبت به این بیماری. تلاش شبانه روزی و مواجهه با مرگ و میر بالا باعث به وجود آمدن فشار روانی روی کادر درمان شد. در خط مقدم آنها پرستاران بودند که با تحقیقات انجام شده مشخص شد فشار کاری بالا و مراقبت از بیمار مبتلا به کووید-۱۹ آنها را دچار یک اختلال روانی به نام اختلال استرس پس از ضربه کرده است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش علائم اختلال استرس پس از ضربه در کادر پرستاری درگیر مراقبت از بیماران مبتلا به COVID-۱۹   بیمارستان های تهران بود. طرح پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی و طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل است. افراد نمونه با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. افراد گروه آزمایش پیش از انجام مداخله و پس از آن با استفاده از فهرست اختلال استرس پس از ضربه( PCL-۵ )مورد سنجش قرار گرفتند.روش درمانی اتخاذ شده در این پژوهش درمان شناختی رفتاری بود که در ۱۰ جلسه ی ۴۰ دقیقه ای به صورت مجازی انجام گرفت. مقایسه‌ی گروه آزمایش و کنترل با کنترل اثر پیش‌‌آزمون با روش تحلیل کوواریانس (ANCOVA)صورت پذیرفت. نتایج محاسبات نشان داد که درمان شناختی رفتاری به طور کلی در کاهش علائم اختلال استرس پس از ضربه در کادرپرستاری درگیر مراقبت از بیماران کووید-۱۹ موثر است. بنابراین می‌توان گفت که درمان شناختی رفتاری توانسته به طور جزئی نشانه‌های مرتبط با تغییرات منفی در شناخت و خلقِ اختلال PTSD را در پرستاران درگیر با بیماران کووید-۱۹ را کاهش دهد. اما در میانگین نمرات پس‌آزمون زیرمقیاس «مزاحمت» افراد گروه آزمایش با نمرات افراد گروه کنترل تفاوت معنی‌داری وجود نداشت(P>۰.۰۵). در نتیجه می‌توان دریافت درمان شناختی-رفتاری روی کاهش علائم مزاحم و تکرارشونده اختلال PTSD موثر نیست.

    Abstract

      The epidemic of a disease called COVID-۱۹ in the world caused the treatment staff in all hospitals to gain new experience. A painful and combined experience of rapid spread and lack of awareness about this disease. Working around the clock and facing high mortality caused psychological pressure on the treatment staff. At the forefront of them were the nurses, whose research revealed that high work pressure and caring for a patient with Covid-۱۹ caused them to suffer from a mental disorder called post-traumatic stress disorder. The purpose of this study was to investigate the effectiveness of cognitive behavioral therapy on reducing the symptoms of post-traumatic stress disorder in the nursing staff involved in the care of patients with COVID-۱۹ in Tehran hospitals. The research design is semi-experimental and pre-test and post-test design with a control group. The sample people were selected by available sampling method and were randomly divided into two experimental and control groups. The subjects of the experimental group were assessed using the post-traumatic stress disorder list (PCL-۵) before the intervention and after. It was done virtually. The comparison of the experimental and control groups was done by controlling the effect of the pre-test with the analysis of covariance (ANCOVA) method. The results of calculations showed that cognitive behavioral therapy is generally effective in reducing the symptoms of post-traumatic stress disorder in nursing staff involved in the care of Covid-۱۹ patients. Therefore, it can be said that cognitive behavioral therapy has been able to partially reduce the symptoms associated with negative changes in cognition and the creation of PTSD disorder in nurses involved with covid-۱۹ patients. However, there was no significant difference in the average post-test scores of the subscale of "interference" of the experimental group and the control group (P>۰.۰۵). As a result, cognitive-behavioral therapy is not effective in reducing the disturbing and repetitive symptoms of PTSD.