بررسی تجارب زیسته سالمندان در مواجهه با فناوری های جدید ، یک مطالعه کیفی

چکیدهبا رشد جمعیت سالمند در ایران و گسترش فناوری‌های دیجیتال، درک تجربه زیسته سالمندان از مواجهه با فناوری اهمیت فزاینده‌ای یافته است. هدف این پژوهش، شناسایی و تبیین معانی ذهنی این تجارب در میان زنان سالمند بود. پژوهش با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی و با مشارکت زنان سالمند ۶۵ سال و بالاتر انجام شد که طی یک سال گذشته از فناوری‌هایی نظیر تلفن هوشمند، شبکه‌های اجتماعی، خدمات آنلاین، و ابزارهای سلامت دیجیتال استفاده کرده اند. نمونه‌گیری هدفمند با ۱۰ شرکت‌کننده تا رسیدن به اشباع نظری انجام گردید. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و با روش تحلیل مضمون براون و کلارک تحلیل شدند. یافته‌ها، در قالب یک مضمون هسته‌ای، ۸ مضمون اصلی و ۲۴ مضمون فرعی، تجربه ای زیسته در عصر دیجیتال را ترسیم کرد که زمینه‌ساز احساس توانمندی، بازسازی روابط اجتماعی، و شکل‌گیری نگرشی تازه نسبت به فناوری بوده است. مضامین اصلی شامل: فناوری به‌مثابه ابزار توانمندسازی شخصی و بازیابی هویت/ فرایند تدریجی یادگیری و سازگاری با فناوری/ فناوری به‌عنوان پل ارتباطی و احیای پیوندهای اجتماعی/ تجربه‌های عاطفی متضاد در مواجهه با فناوری/ کارکردهای عملی و روزمره فناوری در زندگی سالمندی/ فناوری و بازتعریف مرزهای اجتماعی و شخصی/ نگاه انتقادی به فناوری و انتظارات سالمند از فناوری بودند. زنان سالمند خواستار فناوری‌های کاربرمحور، آموزش‌های نظام‌مند و امنیت داده‌ها بودند. پیشنهادات شامل طراحی برنامه‌های آموزشی سواد دیجیتال، ترویج آگاهی از ظرفیت‌های فناوری برای سالمندان، و سیاست‌گذاری برای کاهش شکاف دیجیتال است.

کلیدواژه‌ها: تجارب زیسته، فناوری‌های نوین، سالمندان