یاسمن امیری
مطالعه تجربه زیسته غربت زدگی در دانشجویان دختر ساکن خوابگاه دانشگاه علامه طباطبائی
- رشته تحصیلی
- روان شناسي عمومي
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- روانشناسی و علوم تربیتی
- شماره ساختمان محل ارائه
- ۳۱
- نام کلاس محل ارائه
- کلاس ۲۰۳[۲۲۲۰۳]
- شماره کلاس محل ارائه
- ۳۰۳
- تاریخ دفاع
- ۲۵ شهریور ۱۴۰۴
- ساعت دفاع
- ۱۰:۰۰
- چکیده
-
این پژوهش با هدف بررسی تجربهی زیستهی غربتزدگی در دانشجویان دختر ساکن خوابگاه دانشگاه علامه طباطبائی انجام شد. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر پدیدارشناسی توصیفی بود. جامعه پژوهش را دانشجویان دختر خوابگاهی تشکیل دادند که در سال تحصیلی ????-???? تجربه علائم غربتزدگی را گزارش کرده بودند. انتخاب مشارکتکنندگان به شیوه هدفمند و با همکاری مرکز مشاوره دانشگاه و نیز انتشار فراخوان در گروههای مجازی مرتبط با خوابگاهها صورت گرفت و دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری با ?? نفر گردآوری شد. مصاحبهها پس از کسب رضایت آگاهانه ضبط، پیادهسازی و با روش کلایزی تحلیل گردید.
یافتهها نشان داد تجربهی غربتزدگی مجموعهای پیچیده از هیجانات و فرآیندهای روانشناختی است که بر سلامت روان، کیفیت زندگی و رشد فردی دانشجویان تأثیر میگذارد. از تحلیل دادهها ? مضمون اصلی، ?? مضمون فرعی و ?? کد اولیه استخراج شد. مضامین اصلی شامل «تنشهای روزمره»، «ارتعاشهای روان»، «بازسازی خود در ناشناختهها»، «عبور از مرزهای امن»، «محدودیت در ارضای نیازهای عاطفی و پیوندها» و «نجاتدهندههای غربتزدگی» بودند.
نتایج نشان داد که هرچند غربتزدگی با فشارهای روانی، احساس ناامنی و دشواریهای سازگاری همراه است، اما میتواند زمینهساز رشد فردی و تقویت استقلال شود. مشارکتکنندگان با راهبردهایی چون خلوتگزینی، گفتوگو با خود و تمرکز بر اهداف تحصیلی توانستند با شرایط سازگار شوند و از طریق تعامل با دیگران و پذیرش قوانین خوابگاه، استقلال بیشتری به دست آورند. همچنین حمایتهای نهادی مانند مراکز مشاوره و ارتقای امکانات رفاهی، نقش مهمی در کاهش تنشها و بهبود کیفیت زندگی آنان داشت. در نهایت، تجربه غربتزدگی تهدیدی بود که میتوانست به فرصتی برای توانمندسازی و آمادگی برای مواجهه با چالشهای آینده تبدیل شود.
- Abstract
-
The present study aimed to explore the lived experience of homesickness among female dormitory students at Allameh Tabataba’i University. The research employed a qualitative approach based on descriptive phenomenology. The study population consisted of female dormitory students who reported experiencing symptoms of homesickness during the ۲۰۲۴–۲۰۲۵ academic year. Participants were selected purposively in collaboration with the university counseling center and through announcements in dormitory-related virtual groups. Data were collected via semi-structured interviews with ۱۲ participants until theoretical saturation was reached. Interviews were recorded with informed consent, transcribed verbatim, and analyzed using Colaizzi’s method.
Findings revealed that the experience of homesickness constituted a complex set of emotions and psychological processes affecting students’ mental health, quality of life, and personal growth. From the data, ۶ main themes, ۱۲ subthemes, and ۶۶ initial codes were extracted. The main themes included: “daily tensions,” “psychological vibrations,” “reconstructing the self in unfamiliar contexts,” “crossing safe boundaries,” “limitations in fulfilling emotional needs and connections,” and “homesickness relievers.”
The results indicated that although homesickness is associated with psychological stress, feelings of insecurity, and adaptation difficulties, it can also provide opportunities for personal growth and enhanced independence. Participants coped with these conditions through strategies such as solitude, self-talk, and focusing on academic goals, while gaining greater autonomy by interacting with others and adhering to dormitory rules. Institutional supports, including counseling services and improved facilities, played a crucial role in reducing stress and enhancing quality of life. Ultimately, homesickness, though challenging, could be transformed into an opportunity for empowerment and preparation to face future challenges